«Վճարում ենք պղտոր ջրի համար». Արփինե Հովհաննիսյանը կոշտ քննադատության է ենթարկել «Վեոլիա Ջուր» ընկերությանը
ՀՀ նախկին արդարադատության նախարար Արփինե Հովհաննիսյանը հանդես է եկել սուր քննադատությամբ՝ ուղղված ջրամատակարարման ոլորտում տիրող քաոսային իրավիճակին և «Վեոլիա Ջուր» ընկերության կառավարման անարդյունավետությանը։ Ըստ նրա՝ սպառողները հայտնվել են մի իրավիճակում, երբ ստիպված են վճարել որակազուրկ ծառայության համար՝ առանց որևէ իրական վերահսկողության։
Պղտոր ջուր և «անփոփոխ» վարձավճարներ
Վերջին շրջանում քաղաքացիների դժգոհության ալիքը հասել է գագաթնակետին։ Բազմաթիվ ահազանգերի համաձայն՝ ծորակներից հոսող ջուրը հաճախ պղտոր է, ունի տհաճ հոտ և պիտանի չէ խմելու համար։ Սակայն, անկախ ծառայության որակից կամ ջրի բացակայությունից, հաշիվները ներկայացվում են ամբողջական սակագնով։
«24 ժամ ջուր չկա, ծորակից հոսողը պղտոր է, խմել չի լինում, բայց վճարումը մնում է նույնը։ Սա ոչ միայն սոցիալական անարդարություն է, այլև սպառողների հիմնարար իրավունքների կոպտագույն խախտում», – նշում է Արփինե Հովհաննիսյանը։
Հովհաննիսյանի մատնանշած 4 հիմնական խնդիրները
Նախկին նախարարը առանձնացնում է ոլորտի «ցավոտ» կետերը, որոնք պահանջում են անհապաղ լուծում.
1. Որակի անկայունություն. Պարբերական պղտորություն և սանիտարական նորմերի անհամապատասխանություն։
2. Մատակարարման ընդհատումներ. Ջրազրկումներ, որոնք չեն փոխհատուցվում սպառողին։
3. Ոչ թափանցիկ սակագին. Գնագոյացման գործընթացը մնում է փակ և անհասկանալի հանրության համար։
4. Անարդյունավետ բողոքարկում. Քաղաքացիների դիմումները հաճախ մնում են անպատասխան կամ ձևական բնույթ են կրում։
Օրենսդրական «մտրակ»՝ ընդդեմ անպատժելիության
Արփինե Հովհաննիսյանն առաջարկում է անցնել գործուն քայլերի։ Ըստ նրա՝ անհրաժեշտ են օրենսդրական փոփոխություններ, որոնք թույլ կտան.
• Ներդնել ավտոմատ վերահաշվարկի մեխանիզմ. եթե ջուրը որակյալ չէ կամ բացակայում է, սպառողը պետք է օրենքի ուժով ավելի քիչ վճարի։
• Խստացնել վերահսկողությունը և սահմանել իրական պատասխանատվություն մատակարարի համար։
• Ապահովել բողոքների արագ և թափանցիկ քննություն։
Քաղաքականությո՞ւն, թե՞ իրավունքների պաշտպանություն
Պատասխանելով հնարավոր շահարկումներին՝ Հովհաննիսյանը շեշտում է, որ սա քաղաքական դիվիդենտներ հավաքելու փորձ չէ, այլ պետական առաջնահերթության հարց։ Կենսական նշանակության ծառայությունը չի կարող լինել փակ և անհաշվետու համակարգ, որտեղ սպառողը միայն «վճարողի» դերում է։
Հարցը մնում է բաց. արդյո՞ք պատասխանատու կառույցները կլսեն այս ահազանգերը և կվերանայեն վերահսկողական մեխանիզմները, թե՞ ՀՀ քաղաքացիները կշարունակեն իրենց առողջության հաշվին վճարել «պղտոր» ծառայության համար։
Մարգարիտա Դավթյան
Մեգանյուզ լրատվական