Գագիկ Ծառուկյանը հանրությանն է ներկայացրել «Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնության հետ քննարկումների արդյունքում ծնված «Երաշխավորված խաղաղություն» ռազմավարական թեզը։ Սա պարզապես նախընտրական կարգախոս չէ, այլ պետականակենտրոն մոտեցում, որը փորձում է Հայաստանը դուրս բերել զիջումների և անորոշության փակ շրջանից։

1. Խաղաղություն՝ առանց պատրանքների. Մեխանիզմների ուժը

Ըստ Ծառուկյանի՝ ներկայիս «խաղաղության պատրանքը», որն ուղեկցվում է ուժի սպառնալիքով և մշտական նոր պահանջներով, սպառել է իրեն։ «Երաշխավորված խաղաղությունը» սահմանվում է որպես միջազգային իրավական հստակ մեխանիզմներով ամրագրված համակարգ։

«Որևէ համաձայնություն առանց երաշխիքների խոցելի է»,- նշում է նա՝ շեշտը դնելով վերահսկողության և պատասխանատվության գործիքների վրա։

2. Անվտանգության նոր ճարտարապետություն. Ոչ թե բախում, այլ կամուրջ

Ծառուկյանի վերլուծության մեջ առանցքային է Հայաստանը ուժային կենտրոնների բախման էպիկենտրոնից հանելու գաղափարը։ Փոխարենը առաջարկվում է «փոխլրացման և շահերի համընկման» սկզբունքը։

• Ռեգիոնալ հաղորդակցություն. Կենսական ուղղություններ (Հայաստան-Վրաստան-Ռուսաստան և Հայաստան-Իրան)։

• Դաշնակցային հարաբերություններ. Անվտանգության երաշխիքների թարմացում՝ հիմնված նոր, իրատեսական հողի վրա։

3. Տնտեսական պրագմատիզմ. ԵԱՏՄ-ն որպես հիմք, Արևմուտքը՝ որպես տեխնոլոգիական աղբյուր

Վերլուծության տնտեսական բլոկն առանձնանում է իր սթափությամբ։ Ծառուկյանն ուղիղ արձանագրում է.

ԵԱՏՄ շուկան ներկայումս չունի իրատեսական այլընտրանք և հանդիսանում է Հայաստանի տնտեսական «թոքերը»։ Սակայն սա չի նշանակում ինքնամեկուսացում.

• Արևմուտք (ԵՄ, ԱՄՆ). Բարձր տեխնոլոգիաների և նորարարության աղբյուր։

• Արևելք (Չինաստան, Հնդկաստան, Արաբական աշխարհ). Խոշոր ներդրումների և «աշխարհատնտեսական բարեկամության» հեռանկարային ուղղություններ։

4. Ներքին համերաշխություն և կանխատեսելիություն

«Երաշխավորված խաղաղությունը» նաև սոցիալական հոգեբանության հարց է։ Դա մի վիճակ է, երբ.

• Գործարարը վստահ է ներդրումների անվտանգության հարցում։

• Զինվորը զգում է թիկունքի տնտեսական և դիվանագիտական ուժը։

• Քաղաքացին իր կյանքը ծրագրում է ոչ թե օրերով, այլ տասնամյակներով։

Ամփոփում.

Գագիկ Ծառուկյանի առաջարկած ճանապարհը հրաժարումն է էմոցիոնալ քաղաքականությունից հօգուտ «սթափ հաշվարկի և ներքին ամրության»։ Սա ազգային վերականգնման փորձ է՝ հիմնված մասնագիտական պոտենցիալի և բոլոր կարող ուժերի միասնության վրա։

Մ.Դ. 

Meganews.am