Հայաստանի ուժային կառույցներում հերթական կադրային «փոթորիկն» է։ Ներքին գործերի նախարարի հրամաններով պաշտոններից հեռացվեցին համակարգի առանցքային դեմքերը՝ Քրեական ոստիկանության, Համայնքային ոստիկանության և Պարեկային ծառայության պետերը։

Սակայն այս փոփոխությունները ոչ այնքան արմատական բարեփոխումների տպավորություն են թողնում, որքան փորձ՝ մեղմելու հանրային դժգոհությունը և կատարելու քաղաքական վերնախավից եկող հրահանգները։

Պատժի և պարգևի միջև. Վարդան Վարդանյանի «նոր» դերը

Ամենաուշագրավը Քրեական ոստիկանության նախկին պետ Վարդան Վարդանյանի դեպքն է։ Ըստ մամուլում շրջանառվող լուրերի և քաղաքական կուլիսների՝ այս պաշտոնանկությունները տեղի են ունեցել Նիկոլ Փաշինյանի ուղիղ հրահանգով՝ պայմանավորված վերջին շրջանի աղմկահարույց հանցագործություններով և համակարգի թերացումներով։

Տրամաբանական հարց է առաջանում, եթե պաշտոնյան հեռացվում է «վատ աշխատանքի» կամ «տեղում չլինելու» պատճառով, ինչպե՞ս է ստացվում, որ նա անմիջապես նշանակվում է Նախարարի խորհրդական։

Զավեշտը հենց այստեղ է. եթե մարդը ձախողել է իր ոլորտի կառավարումը, ի՞նչ արժեքավոր խորհուրդներ պետք է տա նախարարին՝ համակարգն ավելի լավը դարձնելու համար։ Սա հերթական անգամ ապացուցում է, որ համակարգը հավատարիմ կադրերին «բաց չի թողնում»՝ անգամ ակնհայտ ձախողումների դեպքում։

Կադրային փոփոխությունների պատկերը

Ստորև ներկայացված են հիմնական փոփոխությունները.

Վարդան Վարդանյանը նշանակվել է ՀՀ ՆԳ նախարարի խորհրդական։

Կարեն Հակոբյանը նշանակվել է ՀՀ ՆԳ նախարարի խորհրդական։

Արթուր Խուդինյանը նշանակվել է ՀՀ ՆԳ նախարարի օգնական։

Վերլուծական հայացք. Ինչո՞ւ հիմա

1. Քաղաքական պատասխանատվություն.

Վերջին շրջանի հանցավորության մակարդակի աճը և աղմկահարույց միջադեպերը ստիպեցին իշխանությանը գնալ «զոհաբերությունների»՝ ցույց տալու համար, թե խնդիրը տեսնում են։

2. Կադրային սով, թե՞ վերահսկողություն.

Փոխգնդապետի կոչումով Գևորգ Զաքարյանի նշանակումը Պարեկային ծառայության պետի պաշտոնում (որը սովորաբար գնդապետական հաստիք է) խոսում է կա՛մ համակարգում երիտասարդացման փորձի, կա՛մ էլ վստահելի կադրերի պակասի մասին։

3. «Փափուկ վայրէջք».

Վարդանյանին խորհրդականի կարգավիճակ տալը հուշում է, որ սա ոչ թե պատիժ է, այլ ժամանակավոր «թաքստոց»՝ մինչև աղմուկը հանդարտվի։

Եզրակացություն

Երբ «վատ աշխատողը» դառնում է «խորհրդատու», դա ոչ միայն հարցականի տակ է դնում բարեփոխումների անկեղծությունը, այլև հիասթափեցնում է այն սպաներին, ովքեր ակնկալում են արդար  (արժանիքների վրա հիմնված համակարգ)։ Խորհուրդ տալու համար պետք է ունենալ հաջողված փորձ, իսկ տվյալ դեպքում մենք տեսնում ենք պարզապես պաշտոնների վերադասավորում։

 

Մ.Դ 

Մեգանյուզ լրատվական