Երբ վիճակագրությունը դառնում է սուտ, իսկ փողոցը՝ սպանդանոց...

Մեկ շաբաթ, երեք հնչեղ հանցագործություն, երեք դեպք, որտեղ զենքը խոսել է ավելի բարձր, քան օրենքը։ Այսօր մենք կորցրինք 20-ամյա մի երիտասարդի։ Ընդհատված երազանքներ, սևազգեստ մայրեր և քաղաք, որտեղ վախը կամաց-կամաց բույն է դնում ամեն տանը։ Սա արդեն վիճակագրություն չէ, սա ազգային ողբերգություն է, որը տեղի է ունենում օրը ցերեկով, մարդաշատ վայրերում, բոլորիս աչքի առաջ։

 Թվանկարչության վերջը. ո՞ւմ եք խաբում

Օրեր առաջ ՆԳՆ նախարարը հպարտորեն զեկուցում էր հանցագործությունների թվի «նվազման» մասին։ Հարց է առաջանում՝ ո՞ր Հայաստանի մասին է խոսքը։ Այն Հայաստանի՞, որտեղ քաղաքացին վախենում է երեխային միայնակ բակ թողնել, թե՞ այն վիրտուալ Հայաստանի, որը գոյություն ունի միայն նախարարական կաբինետների թղթերում։

Երբ հանցագործը չի վախենում կրակել քաղաքի սրտում, դա նշանակում է՝ պետությունը չկա։ Դա նշանակում է՝ պատժի անխուսափելիության սկզբունքը թաղված է «բարեփոխումների» անվան տակ ներկայացված ձևական լուսանկարների ու նոր համազգեստների տակ։

Ապօրինի զենքի «մահաբեր» մեխանիզմը

Տարիներ շարունակ մեզ կերակրում են ապօրինի զենքը հավաքելու «արդյունավետ» մեխանիզմների մասին հեքիաթներով։ Բայց եկեք առերեսվենք ճշմարտությանը՝ փողոցը զինված է մինչև ատամները։

• Չգրանցված զենքերը դարձել են «տղայական» ինքնահաստատման միջոց։

• Կամավոր հանձնման կոչերը հեգնանք են հանցագործների համար։

• Որտե՞ղ է ոստիկանության օպերատիվ աշխատանքը։ Ինչո՞ւ է զենքը հայտնաբերվում միայն այն ժամանակ, երբ դրանից արդեն արյուն է թափվել։

ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ ԵՆՔ ՊԱՏԱՍԽԱՆՆԵՐ (Ոչ թե զեկույցներ)

1. ՆԳՆ ՆԱԽԱՐԱՐԻՆ. Մի՞թե Ձեր խոստացած «նվազումը» սա էր։ Ինչպե՞ս եք նայելու սպանված 20-ամյա տղայի մոր աչքերին և ասելու, որ հանցավորությունը նվազել է։ Ժամանակն է դադարեցնել թվանկարչությունը և առերեսվել փողոցում տիրող քաոսի հետ։

2. ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅԱՆԸ. Բարեփոխումը միայն նոր մեքենաները չեն։ Որտե՞ղ է կանխարգելիչ աշխատանքը։ Ինչո՞ւ է հանցագործն իրեն ավելի վստահ զգում փողոցում, քան օրինապահ քաղաքացին։

3. ՕՐԵՆՍԴԻՐԻՆ. Քանի՞ կյանք պետք է խլվի, որպեսզի ապօրինի զենքի համար պատիժը դառնա դաժան ու անխուսափելի։ Մեղմ օրենքները խրախուսում են սպանությունը։

Անվտանգությունը զգացողություն է, որը մենք կորցրել ենք։ Մենք չենք ուզում «նոր նորմալ», որտեղ կրակոցը սովորական լուր է։ Մենք պահանջում ենք իրական պատասխանատվություն և իրական անվտանգություն։

ԲԱՎԱԿԱ՛Ն Է... Մեր լռությունը նոր սպանությունների թույլտվություն է։

#Meganews #Անվտանգություն #Արդարություն #Հայաստան #STOPCrime #Անպատժելիություն #ՆԳՆ #ԱզգայինԱղետ

 

Մարգարիտա Դավթյան

Մեգանյուզ